Zamiokulkas pochodzi z Tanzanii, należy do rodziny obrazkowatych ( Araceae). Roślina kłaczasta, z podziemnych kłączy wyrastają długie, błyszczące liście na mięsistych łodygach. Ozdobne liście stają się wizytówką taj pięknej rośliny. Bardzo ciężko doprowadzić do kwitnienia.

Uprawa

Preferowane jest stanowisko nasłonecznione, ale najlepiej ze światłem rozproszonym. Można uprawiać Zamiokulkasa w miejscach mniej słoneczny, ale należy wtedy ograniczyć podlewanie. Optymalna temperatura uprawy to 22-26°C w okresie letnim oraz 16-18°C w okresie zimowym. Podlewanie umiarkowane, zbyt intensywne powoduje żółknięcie liści a w konsekwencji usychanie rośliny. Roślina dobrze znosi czasowe braki wody. W okresie intensywnego wzrostu (marzec-sierpień) nawozimy roślinę nawozem do roślin doniczkowych. Młode okazy przesadzamy, co rok, starsze rzadziej, w zasobne, ale przepuszczalne i przewiewne podłoże. Ta piękna roślina nie rośnie zbyt szybko, rokrocznie wypuszcza kilka nowych liści (zazwyczaj ok. 5), ale osiąga dość duże rozmiary i potrzebuje dużych stabilnych doniczek. Rozmnażanie przez podział rośliny podczas przesadzania. Można też rozmnażać przez sadzonki liściowe. Pobrane listki umieszczamy w wilgotnym podłożu, na głębokości ok. 1,5 cm. Optymalna temperatura ukorzeniania to 21-23°C, przy zachowaniu jednocześnie wysokiej wilgotności powietrza.

Zastosowanie

Zamiokulkas zamiolistny jest bardzo dekoracyjną rośliną do nowoczesnych wnętrz. Bardzo dobrze prezentuje się w odosobnieniu, z dala od innych roślin. Potrzebuje przestrzeni żeby można było docenić jego urok. Miejsce dobrze oświetlone ( światło rozproszone).

Okres kwitnienia

Niezwykle rzadko.

Uwagi

Bardzo podobną i często myloną z zamiokulkasem jest Zamia ( Zamia furcuracea). Zamia należy do gromady sagowców i jest o wiele bardziej trudna w uprawie od Zamiokulkasa.